Roślina uprawiana w ogrodach. Dorasta do 60 cm. Ma duże fiołkowe kwiaty i szarozielone kosmate liście o silnym zapachu kamfory. Szałwia lubi stanowiska słoneczne, ziemię żyzną, bogatą w wapń. Rozmnaża się z nasion wysiewanych w marcu do skrzynek lub wegetatywnie. Jest rośliną kilkuletnią, lecz czasem wymarza.
Surowcem leczniczym są liście, które zbiera się w maju, czerwcu lub na jesieni, przed przymrozkami, w dni pogodne. Suszymy je rozłożone cienką warstwą w temperaturze do 35°C, przechowujemy w workach w suchym pomieszczeniu.
Liście zawierają m.in. olejki lotne (tujon, pinen, cyneol, kamfora), garbniki, trójterpeny, witaminę Bt, kwas nikotynowy.
Lek pod postacią naparu stosuje się w celu poprawienia wydzielania soku żołądkowego, regulacji perystaltyki jelit, obniżenia poziomu cukru we krwi, a także w zaburzeniach wątrobowych, przy nadmiernym poceniu się. Zewnętrznie — do płukania jamy ustnej w stanach zapalnych.
Szałwii nie należy przedawkować, gdyż mogą wystąpić objawy uboczne.
|