Mniszek jest rośliną powszechnie spotykaną w stanie naturalnym. Ma duże głęboko wcinane liście, jaskrawożółte kwiaty osadzone w koszyczku i długi, silny, mięsisty korzeń, wewnątrz biały. Charakterystyczną cechą „mleczu" jest biały sok, który wypływa ze złamanej łodygi. Korzenie mniszka zbieramy w końcu lata i jesienią, wybierając rośliny duże, o korzeniu grubszym od ołówka. Po wypłukaniu i pokrojeniu korzenie suszymy w miejscach przewiewnych, w cieniu lub w pomieszczeniach o podwyższonej temperaturze. Surowcem leczniczym jest również kwiat.
Mniszek zawiera związki gorzkie (taraksacyna), alkohole trójterpenowe, cukry, inulinę, związki kauczukowe, garbniki, żywice, śluzy. Ma działanie żółciopędne, przeczyszczające, w małym stopniu moczopędne. Stosujemy zioło w zaburzeniach przewodu pokarmowego, przy braku apetytu, w kamicy żółciowej, chorobach pęcherza moczowego, w złej przemianie materii. Mniszek zalecany jest w formie odwaru z suszonych korzeni lub kwiatów oraz świeżego soku (czasami utrwalanego spirytusem).
|