Roślina ozdobna, często uprawiana w ogrodach. Ma kwiaty o całej gamie odcieni — od żółtego, aż do intensywnie pomarańczowego. Wyrasta na kilkadziesiąt centymetrów. Rozmnażamy ją przez wysiew nasion bezpośrednio do gruntu w marcu lub kwietniu. Udaje się na każdej ziemi, ale lubi stanowiska dobrze nasłonecznione.
Surowcem zielarskim jest kwiat nagietka bez kielicha, zebrany w czasie pełnego rozkwitu. (Tylko płatki intensywnie pomarańczowe). Rozsypujemy je cienką warstwą i suszymy w cieniu.
Kwiat nagietka zawiera m.in. olejek lotny, flawonoidy, karotenoidy, alkohole trójterpenowe, śluz, związki żywicowe, kwas jabłkowy. Ma działanie przeciwzapalne, przeciwskurczowe, przyśpiesza ziarninowanie i gojenie ran.
Zewnętrznie stosujemy go w trudno gojących się ranach (nawet ropnych), oparzeniach, odmrożeniach, wykwitach skórnych, liszajach, stłuczeniach, miejscach po ukąszeniach owadów, w różnego rodzaju stanach zapalnych. Doustnie zaleca się nagietek przy skurczach i stanach zapalnych przewodu pokarmowego, w owrzodzeniach żołądka i jelit, bolesnym i nieregularnym miesiączkowaniu. Najczęstsze postacie tego leku ziołowego — to napary, odwary i kompresy z odwarów.
|