Surowcem leczniczym są liście, które zbieramy przez całe lato, w dni pogodne. Suszymy w cieniu rozłożone cienką warstwą.
Zawiera m.in. chlorofil, witaminę B2, C, kwas pantotenowy, mrówkowy, sole mineralne. Korzenie działają moczopędnie i ściągająco. Liście — moczopędnie, przeciwbiegunkowo, przeciwgośćcowo, wzmacniająco, hamują krwawienia.
Pokrzywę podajemy w postaci naparu lub soku ze świeżych pędów. Wewnętrznie stosujemy liść pokrzywy przy biegunkach, w żylakach odbytu, bólach mięśniowych i stawowych, w awitaminozach. Zewnętrznie — w stanach zapalnych jamy ustnej, do smarowania w bólach mięśniowych i stawowych, do płukania włosów przy łupieżu. Sok ze świeżych pokrzyw zmieszany z miodem działa regenerująco i wzmacnia odporność organizmu. Jest krzewem dziko rosnącym w wilgotnych lasach i zaroślach, coraz częściej spotykana w uprawach. Zbiera się młode liście wyłącznie z porzeczek uprawianych w ogrodach lub na plantacjach, jednak nie więcej niż 30 procent zielonej masy, aby nie zniszczyć krzewu. Liście rozłożone cienką warstwą suszymy w cieniu, starannie czyścimy, pozostawiając tylko te zdrowe nie zaatakowane przez rdzę. Owoce zbieramy kiedy dojrzeją i suszymy w dość wysokiej temperaturze.
Czarna porzeczka zawiera m.in. garbniki, rutynę, kwasy organiczne, olejek lotny, sole mineralne, bor i magnez.
Jest lekiem poprawiającym krążenie, moczopędnym, stosowanym także w chorobach przeziębieniowych z gorączką.
|